مهر

اول مهر ماه روز هیاهوی دانش آموزان شاد ... روز معلم های صبور و مهربان ... روز ناظم های دلسوز و مدیرهای دوست داشتنی ... روزی که باز فراش پرتلاش، می رود به جنگ هر چه بر آن غبار گرفته است.
روزی که همه دیوارها، میزها و صندلی های مدرسه از خواب تابستانی بیدار شده اند و به روی اهالی درس و دانش لبخند می زنند.
روزی که دیوارهای سکوت زده مدرسه گویی جان تازه ای می گیرند و با حضور سراسر پرشور و نشاط و خنده های  دانش آموزان رگ در خونهایش جریان می گیرد.
روزی که دلبندان ما، به مدرسه می روند تا دل های نازنینشان را آبی بزنند، از روی شیشه هایش گرد و خاک نادانی را پاک کنند و این خانه ارزشمند را صفایی بدهند، به گل ها و سبزه ها دستی به نوازش بکشند و روز تولد مدرسه را جشن بگیرند.
کاش همیشه دانش آموز می ماندیم! کاش هر سال، اول مهر که می شد، همین طور هیجان زده، منتظر صدای زنگ آغاز سال تحصیلی جدید، در پوست خودمان نمی گنجیدیم که اگر صادق باشیم و روراست با خودمان هنوز هم شوق مدرسه سراپای وجودمان را می گیرد و از شادی دانش آموزان ما هم شاد می شویم.
کاش قدر روزهای خوب مدرسه را بیشتر بدانیم.

/ 0 نظر / 31 بازدید